یادم میاد یادم میاد اون شب سرد زمستون

ما با هم می رفتیم تو خلوت خیابون

تو نم نمای بارون

ما با چشای گریون

زیر لب می گفتیم لعنت به این زمستون

یادم میاد یادم میاد یه روز و روزگاری

واسه هم می نوشتیم رو درختا یادگاری

همه درختامو بریدن

همه شاخه هاشو چیدن

با جدایی بین ما نفسی راحت کشیدن

یه شبی سرد و سیاه بود

آسمون بدون ماه بود

روزگار با عشق ما یه رفیق نیمه راه بود

رفتی دنیا بی وفا شد

زندگی دشمن ما شد

قصه ی تلخ عشق ما قصه ی عشق عاشقا شد

یادم میاد یادم میاد بیداری های شبونه

واسه هم می نوشتیم نامه های عاشقونه

دلامون خونه ی درده

زندگی تاریک و سرده

ای وای

وای بر ما

اون روزا دیگه بر نمی گرده

نه دیگه بر نمی گرده

عجب شبی بود شب آخر

شبی که رفتی سفر

شبی که یادم نمیره

صد دفعه مُردم تا سحر

یادم میاد شب آخرو

بسته بودم پشت درو

بهت میگفتم که نرو

فراموش کن این سفر رو

می خوام بنویسم و بگم هرچی که تو دلم میگذره

می خوام بگم و گوش کنید که چی به سرم اومده

نمی دونم از کجا باید شروع کنم

نمی دونم باید به کی بگم چه کار کنم

نمی دونم کجا باید احساسمو بیان کنم

نمی دونم باید کیو محکوم این زندان کنم

وقتی می خوام بگم از عشق آتیش برام پا می کنن

وقتی میگم خسته شدم مسیر زندونو بهم نشون میدن

تنها نبودم

غریب نبودم

دور و برم شلوغ بودش

وقتی که قلب من شکست نبود مهم کسی براش

یواش یواش کنار من خالی شدش

همه رفتند کنار این دل من تنها شدش

سراغمو نمیگیره کسی

براش مهم نیست دلواپسی

چقدر سریع چقدر زود فراموش شدم و موندم تو این تنهایی

دلم اینو نمی خواست بازیه روزگاره

یکی اسیر دله

یکی مشغول کاره

خدا خودش شاهده که اینجوری نبودم

برای هر کی دوست بود جونمو من میزاشتم

فرقی برام نمی کرد گرفتارو اسیرم

برام مهم همین بود برای دوست بمیرم

رفیق من سنگ صبور غم ها

به دیدنم بیا که خیلی تنهام ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن : نوشته دوست عزیزم مبین

دیگه چشاتو نمی خوام

برق نگاتو نمی خوام

لذت یک بوسه ی خوش طعم لباتو نمی خوام

دیگه نوازش نمی خوام

دنیا رو با عشق نمی خوام

یه لحظه موندن تو رو با صدتا خواهش نمی خوام

برو و فکرشم نکن دل یکی مثل تو می خواد

دیگه نمی لرزه تنم وقتیکه اسم تو میاد

برو بدون بدونه تو دله من آروم میگیره

خیال نکن یاد تو ام وقتی که بارون میگیره

----------------------------------------

تو هم بی معرفت در اومدی مثل بقیه

نمی دونی که دور بودن از تو چه حس بدیه

بگو دله تو رو تو نبود من برده چه کسی

برو تو هم مثله همه بی معرفتی

واسم فراموشیت سخته و من به یادمه هنوز

فقط عقدت بود کنارت باشه یه آدم معروف

دیگه قیدمو بزن چون من قیدتو زدم

خیلی خوب منم دیگه عین تو بدم

تو رو می خواستم همه جا بشین اینو بگو

خوب کیه که باور کنه ببین اینو بدون

شاید تو نبود تو بشکنه بغضم هر روز

ولی شک نکن همون آدم بدم هنوز

----------------------------------------

تو رو دیگه دوست ندارم منی که بی تو میمردم

پشیمونم ار اینکه همه جا تورو با خودم می بردم

دیگه حتی یه بارم دوست ندارم که ببینمت

دیگه حتی نمی خوامم تو بغلم بگیرمت

----------------------------------------

دیگه حرفایی که باید نگم رو میزنم

یادته می گفتی که اگه بری رگم رو میزنم

خواستم باشی تا تو زندگیم نباشه غمی

یادته پشت خط داد میزدی عاشقمی؟!

ولی حالا همه جا میگی که یاد من نیستی

دیدی که بعد رفتنتم چشای من خیس نیست

بعد تو نمیزارم بیاد کنار من هیشکی

آخه میدونی مهم نیست دیگه واسه من هیچی

دیگه مهم نیست هرجا میری چی بپوشی

اصلاْ مهم نیست زنگ بزنه کی به گوشیت

اصلاْ دیگه مهم نیست ...

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی تو را با لحجه ی گل های نیروفر صدا کردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

و تو در پاسخ آبی ترین موج نمناک دلم گفتی دلم حیران و سرگردان چشمانیست رویایی!

و من...

ومن تنها برای دیدن زیبایی آنچه تو در سر داشتی از تنهایی و حسرت رها کردم

و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی، نمی دانم کجا، تا کی، برای چه ...

ولی رفتی

و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارد!

و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت!

و بعد از رفتنت  ...!

و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت: تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم!

و من...

و من در حالتی مابین اشک و حسرت و تردید

و من در اوج پائیزی ترین ویرانه ی یک دل

میان غصه ای جنس بغض کوچک یک ابر

نمی دانم چرا ...

نمی دانم چرا! شاید به رسم عادت پروانگی من باز برای شادی و خوشبختی باغ آرزوهایت دعا کردم ...